گاهي وقتها كلي زحمت ميكشي و يه نكته اي رو توي مطلبت جا ميدي ولي يك هفته ميگذره و ميفهمي كسي بهش توجهي نداشته. اون وقته كه حس «كاه گل لغت كردن» بهت دست ميده.
اسمايلي با ديوار بودن!
اسمايلي به انگشت گفتن!
اسمايلي در گوش خر يس خوندن!
اسمايلي متشابه ديگه نداريم؟؟؟!
پ.ن. ميدونم اصلش كاه گل لگد كردنه! دقت كن! ايهام داره!
