قبل از نمایشگاه رسانه های دیجیتال: فرندفید و دسته هایش. بعد از نمایشگاه:
1. کسایی که عکاسی شدند. اینکه میگن هر چی امکاناته مخصوص پایتخت نشین هاست، همینه.
2. کسایی که عکسا رو دیدند. و کلی حسرت نبودن در جمع دوستان رو خوردند. تازه چون بین جمع عکاسی شونده نبودند زود همه یادشون رفته که کلا اینها هم وجود داشتند.
نوعی جوزدگی نمایشگاه بر فرندفید حاکم است. درسته؟
ممنون “خانم جوان”. حالا که شناختمتون با رغبت بیشتری وبلاگتون رو میخونم